Varoluş treni

yaşamı tekdüze kabul etmek;

ölü ve durgun

durgun ve planlı

ustaca düzenlenmiş duygularla ciğerini söken bir sıradanlık

baktığım her yüzde aynılığın dayanılmaz sıkıcılığı

çıkamadığım kasvetli döngü

beslediğim ve büyüttüğüm karanlık yanım

düzenin getirdiği kaosla beraber eskimiş eşyalarız biz

değer uğruna fedakarlık yapılacak bir kavram değil

ve biz kendi yıkıntımızda inançsız oturuyoruz.

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın