Balon

seneler geçip yaralar kaldığında
farkına varıp beyhude çabaların
yürüdüm şehirler boyu.
keskinliklerimi pembeleştirdim
çocukluk hayaletimi dedemin mezarıyla birlikte gömdüm
eski aşığımı bir darağacının altında uyuttum
ruhlardan ruhlara gezdim
yürekten yüreğe görünmeyen yollar açtım
huysuz görünüşler edindim
süslü sahte maskeler taktım
derelerden okyanuslara kadar gözyaşı döktüm
hiç doğmamış insanlara yeminler ettim
bir bakışla bin evrende varlığımı hissettim
sarsıcı düşüncelerimin elinden tuttum
hayatımı bir ortaçağ rahibine adadım
bedenimi yenilgi saydım, ruhuma bir tanrı gibi taptım.

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın